Het is een industrie op zich geworden: een groeiend legertje participatie-professionals trekt met flipovers, post-its en ‘denkhoeden’ door het land, om met omwonenden van bouwprojecten ‘vissenkomgesprekken’, ‘droomsessies’ of ‘ontwerp­ateliers’ te houden. Niet per se onder een systeemplafond, zoals het cliché wil, maar vooral op zaterdagavonden in de kroeg – dan komen jongeren tenminste – of in de openlucht tijdens een ‘omgevingswandeling’.

In de strijd om de schaarser wordende ruimte, verdwijnen vrijplaatsen en culturele broedplaatsen in razend tempo uit onze steden. Terwijl die plekken bij uitstek geschikt zijn voor experiment en burgerinitieven. Wie houdt de projectontwikkelaars tegen?